Crkva

Crkva Rodjenja Jovana Krstitelja u Piperima

U IME OCA I SINA I SVETOGA DUHA

Parohija Šibošnicka-Piperska postoji otkako postoji Srpski narod na tom dijelu Majevice.Grijeh bi bio , a nezabilježiti ono što se zna i za cim postoje tragovi u sjecanju zivih, a i pisanih tragova. Dabi se otrglo od zaborava i vremena koje protice, treba zabilježiti sve ono što je bitno za ovu crkvenu jedinicu kao sastavni dio majke Srpske-Pravoslavne crkve.

 

Šibošnickoj a sada Piperskoj parohiji pripadaju sela:Piperi, Lukavica, Brusnica, Brezje, Miladici, Visori i Vakuf. U Šibošnici zemljište crkvi je poklonio Ljubo Jovanovic(Urošic) trgovac iz Tuzle.U naselju Šibošnica se sagradio dom sa salom od kamena 1938 godine.Prvi sveštenik je bio MIlorad Pekic rodjen 1913 u mjestu Tobut. On je za vrijeme drugog svjetskog rata odveden sa vidjenim ljudima u logor Jasenovac. On je odveden od strane muslimanskih ustaša koji su i zapalili ovaj dom, a bezbožnici posle rata rasprodaju kamen i oduzimaju zemljište od crkve.Bunar koji postoji i dan danas svjedoci o tome a na mjesto Parohijskog doma , sagradjuje se spomenik žrtvama fašistickog terora. Parohija Šibošnicka je opsluživana iz Tuzle posle drugog svjetskog rata. Oko 1976 Vasilije Tomic trazi od vlasti opštine Lopare dozvolu za gradnju crkve u Šibošnici. Sedam godina je tražena dozvola i stalno je odbijana od vlasti u Loparama. Prije nego sto je dobivena dozvola za gradnju crkve u Piperima je poklonio zemljište crkvi Slavko Stokic sin Stojana Stokica i to 3000 m. Prvi Paroh koji je postavljen 15.novembra 1977 na Šibošnicku Parohiju jeste Milorad Bajbic koji je stanovao u kuci Alekse Tišica. Nakon zabrane obavljanja obreda u spomenutoj kuci gdje je stanovao Milorad , isti trazi dozvolu za gradnju Parohijskog doma u Piperima. Komisija za odnose sa vjerskim zajednicama daju saglasnost 8.6.1978, za gradnju doma na parceli Slavka Stokica. 9 januara 1979 dobivena je dozvola za gradjenje Parohijskog doma u Piperima. 1. novembra 1979 godine komisija za odnose sa vjerskim zajednicama daje saglasnost za izgradnju crkve u Piperima. 1. januara 1980 predao je Parohiju Šibošnicku Milorad Bajbic na opsluživanje Nedeljku Pajicu iz Mackovca. 10 marta 1980 SO-e Lopare daje dozvolu za gradnju crkve u selu Piperi. 3 avgusta 1980 godine temelje hrama osvetio je njegovo preosveštenstvo episkop Zvornicko-Tuzlanski G.Vasilije. To je bilo u nedelju po Ilinu. 1981 godine dvojica izgrednika su na molitvištu Motavculja išcupali i krst , polomili i bacili ga. 15 avgusta 1981 sklopljen je ugovor za gradnju crkve. Gospodin Episkop, 1. avgusta 1982 postavlja za drugog paroha Mackovacke parohije Dragomira Zekanovica a 15. avgusta Jeremiju Lazica za prvog paroha, stim da se on brine o gradnji crkve u Piperima.

Nastavak gradnje je nastavljen sa novim crkvenim odborom. 18 .marta 1983 godine se potpisuje ugovor sa Tomikom Markovicem oko daljeg zidanja crkve i zvonika. A 24. novembra 1983 godine pogodjeni su radovi na pokrivanju kupole crkve, oltara i simsova bakrom sa majstorom Miloradom Pavlovicem iz Koceljeve. 21 maja 1984 naruceno je prvo zvono težine 160 kg i 23. septembra 1984 je izvršeno osvjecenje krstova i zvona. Na ovu svecanost pozvani su i predstavnici drugih vjeroispovijsti i predstavnici opstine kao i svi ljudi dobre volje. 1. decembra 1984 Gospodi Episkop postavlja za paroha Piperskog, Jeremiju Lazica. Izgradnja crkve i parohijskog doma se nastavlja postepeno, tako da se 1987 , prvu nedelju po Ilinu sveceno tronošenje crkve u Piperima. Tronošenje-osvecenje je obavio episkop Zvornicko-Tuzlanski gospodin Vasilije. Osvecenje je obavljeno na Sv.Pantelejmona 9. avusta 1987g. kojem je pristvovalo mnogo Srpskog naroda kao i rimokatolickog i muslimanskog. Posle toga nastavilo se sa radovima životopisanja, nabavka još dva zvona, ogradjivanje porte betonskom ogradom, elektrifikacijom zvona, kao i na izgradjivanju potrebnih objekata ,garaže ,ekonomske zgrade drugo.

U toku rata je prekinuto sa zvonjenjem u crkvi u Piperima jer su je neprijatelji Hrišcana gadjali \"maljutkom\" jer su mogli golim okom da vide narod koji se skupljao kod crkve. U 1993 je bilo dosta stradanja crkve a posebno 1995 kada je pala Lukavica. Po Dejtonskom planu dosta Pipera je pripalo federaciji iako katastarski sve pripada Piperima do rijeke Šibošnice. Danom 1 januara 1996 dotadašnji paroh prelazi na parohiju Pribojsku a Piperska parohija se opslužuje iz Mackovca. U 2005 povedena je akcija obnavljanja i renoviranja crkve u Piperima koja je zbog rata dosta oštecena gelerima granata.

Najviše je oštecena kupola koja je od elera bila izbušena i prokišnjavala. Parohijane ove crkve su svojim novcanim prilozima pomogli u renoviranju. U junu i julu mjesecu te 2005-e godine obnovljena je fasada hrama, temelj, a kupola prepravljena i kompletno prekrivena novim bakrom. Na kupolu i ladju hrama napravljeni su novi pozlaceni krstovi.

1991 godine se pristupilo pripremi izgrasdnje spomen prostor za paljenje svijeca, koji je trebao biti posvecen Jasenovackim žrtvama, medju kojima je jedan od prvih bio sveštenik Milorad Pekic paroh Šibošnicki, rodom iz Tobuta. Temelj spomen prostorije je osvetio Episkop Vasilije na dan svete Petke 2.oktobra 1991 godine. Narucen je materijal ali je za sledecu gradjevinsku sezonu izbilo sveopste zlo -rat. Tokom 2000 i 2001 nastavljeno je gradjenje kapele. U njoj se nalazi prodavnica svijeca , prostor za paljenje svijeca i sveštenicka kancelarija. Na istocnoj strani zida nalaze se ploce sa imenima stradalog naroda ove parohije tokom dva svjetska i zadnjeg otadzbinskog rata. Kapela je osvještana u subotu 4.avgusta 2001 godine.

Crkva u Brusnici

Pripreme za gradjenje crkve u Brusnici pocele su 1991. Dobijen je plac od domacina Jovana Miljica. Zatim se 1992 godine otpocelo sa izradnjom crkve. Za pripremu i gradnju crkve , najviše se angažovao domacin Pajo Miljic sa svojom porodicom. Dozvola za gradnju crkve u Brusnici dobijena je za par minuta u opštini Lopare, jer su se vremena promijenila. Temelji crkve su uradjeni zajednickim radom mještana u proljece na celu sa predsjednikom Pajom i nadležnim sveštenikom.Temelji su završeni kad je otpoceo rat u Brckom.

CRKVA U VAKUFU

Na insistiranje Njegovo Preosveštenstvo Vasilije da se i u selu Vakufu pocne graditi hram, i o toj ideji se pocelo ozbiljno razgovarati 2000 godine. Vakuf je specificno selo, neveliko, sa pedesetak domacinstava. Nažalost , ideja komunizma imala je dosta pristalica u ovom selu tako da i danas ima deset kuca koje nece i nežele imati nikakve veze sa svojom vjerom i crkvom.Zbog geografskog položaja sela , teško je bilo naci slobodno mjesto za crkvu. Postojalo je samo jedno mjesto iznad sela na odvojenom putu koje vodi kucama brace Simeunovic. Tu se nalazi tkz. Božina njiva , vlasništvo Rade Petrovic , jednog od domacina koji se nije odrekao svoje vjere i crkve i obecao je pokloniti zemljište sto je obecanje i ispunio.Izabran je gradjevinski odbor na celu sa predsjednikom Jocom Kojicem.Vec u aprilu 2001 godine , kad je dosta parohijana došlo na odmor pocelo je skupljanje para i na brzinu se iskupilo dosta novca. Ciglana u Mackovcu darivala je 10000 cigle. Našao se i izvodjac radova, Milan Milovanovic koji je sa svojom ekipom vec napravio par hramova. Gradnja je pocela u junu. Radovi su brzo napredovali. Narod se lijepo odazivao pozivima da pomogne gradnju. U subotu 27.jula 2002 Episkop Vasilije obavio je osvecenja temelja, zvona i šljemenske ,hrama u Vakufu koji je posvecen Svetoj mucenici Nedelji. Posle proslave pocelo se sa oslikavanjem hrama. Tokom 2003 godine ozidana je i Svetosavska sala u cijem sklopu se nalazi i prodavnica svijeca i prostor za paljenje svijeca. I opet 27.jula (nedelja) 2003 godine izvršeno je osvecenje hrama. Tokom 2004 završena je kompletna crkvena zgrada i vecim dijelom oslikan hram. Takodje u 2004 godini izgradjen je temelj sa stubovima sa dvije strane porte , te postavljena velika i mala kapija. Veliki prilog dao je Stojan Simeunovic , a najveci priložnik je i predsjednik crkvenog odbora Joco Kojic koji sa svojim rodjakom Mikom najviše ravnuje za ovu svetinju.

Protojerej Milenko Stevanovic

Prijava

Prijava preko Facebook

Slike

Copyright © Piperi.ch. Sva prava zadržana.
Design by : Boban.